آشنا ( 1327 )
سيّد عباس ظهير الدّينى ، فرزند سيّد على ، در سال 1327 هجرى شمسى در تهران قدم به عالم حيات گذاشت . تحصيلاتش را تا درجهء ديپلم فنّى به انجام رسانيد ، ازآنپس وارد بازار كار شد و به كارهاى فنّى پرداخت .
براى اينكه بهتر با زندگى ظهير الدينى آشنا شويد به قسمتى از آنچه در شرح حال خود نگاشته ، توجّه فرماييد : « من در خانوادهاى از روستا گريخته و در مزبلهاى از استضعاف در تهران پاى به عرصهء وجود نهادم . پدرم كارگرى بود در خدمت فرومايگان ، و مادرم مخدّرهاى در كسوت پينهدوزان . نان و پيازى اگر بود اشك چشمى را در پى پنير داشت و شيشه .
مدرسهاى اگر بود با لباس و دفتر ، تصدّق مسلمانان تا گلو انباشته و ترحّم معلّمين والامقام . خط ابرويى كمانگيرم كرد و به جنگ خدايم فرستاد و استاد سخن بر لبم فصل جهالت انداخت و آنجا كه هى رفت تا مرغ دل به نشو و نما گرايد ، هدف ناوك مردم ديدگان گشت و فروخفت . و اكنون در شهر شمايم ، ربعى قرن بىزاد و توشه ، نه گاهوارهاى و نه نگهبانى . مىخندم از اينكه چه عاطل گذشته است . بارى از ديرباز در بحر ادب غوطه خوردهام ، امّا نه چون غوّاصان به دنبال صدف ؛ بل به صورت تكّه آشغالى كه به ته كفش غوّاصى چسبيده بود . و اكنون اگر بخواهم به خود عنوانى دهم ، ماهى زدهاى را مىمانم كه به تور هر صيّادى بيفتم ، باز به دريايم خواهد افكند . شغلى