صفا ( 1361 - 1271 )
صفات اللّه جمالى اسدآبادى ، متخلص به صفا ، فرزند لطف اللّه محزون و خواهرزاده سيد جمال الدّين اسدآبادى ، در سال 1271 هجرى شمسى در اسدآباد همدان قدم به عرصهء هستى نهاد . پس از خواندن و نوشتن در مكتب ، علوم مقدماتى را در زادگاهش و باختران ( كرمانشاه ) خدمت حاج سيد هادى روح القدس و حاج ميرزا محسن فقيه اسدآبادى فرا گرفت .
صفا ازآنپس در دستگاه محمد حسين خان افشار به خدمت پرداخت و مدت ده سال در قريهء حسامآباد واقع در چهارده كيلومترى بخش اسدآباد خدمت كرد ، چون طرز رفتار و سلوك مستبدانهء مالكين با طبقهء كشاورزان غير عادلانه و خودسرانه بود نتوانست تحمل كند و ناگزير ترك خدمت كرد . آنگاه در سال 1304 به استخدام فرهنگ درآمد و مدت سى سال در اسدآباد و همدان با سمت آموزگارى و بازرسى آموزشگاهها به خدمت پرداخت و در مهر ماه سال 1335 بازنشسته شد .
صفا از شاعران و نويسندگانى است كه اشعار و مقالاتش در دورههاى مجلهء ارمغان به چاپ مىرسيد . از آثار اوست : اسناد و مدارك ايرانى بودن سيد جمال الدّين اسدآبادى ، رسالهء راهنماى رستگارى ، رسالهاى منظوم از دعاى روزهاى ماه رمضان ، شرح حال شعراى اسدآباد ، و كتابى دربارهء وضع اقتصادى اسدآباد . وى در سال 1335 ديوان پدرش محزون را به طبع رسانيد . سرانجام در سال 1361 چشم از جهان فروبست .
مهر دوست
عشق توام مذهب و ، جمال تو دين است * مسلك و آيين عاشقان تو ، اين است