قرشى ( 1300 )
سيد غلامحسين قرشى ، در سال 1300 هجرى شمسى در اليگودرز بختيارى از مادر زاد .
پدرش مرحوم سيد عبد الوهاب قرشى ، از خوشنويسان بنام و شاعران توانا بود و بيشتر اشعارش در مدايح و مراثى ائمهء اطهار عليهم السلام است و خود آن را با خطى خوش نوشت كه از نظر هنر خوشنويسى جا دارد كه نسبت به چاپ آن اقدام شود .
قرشى پس از اتمام تحصيلات به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مدت دو سال در مدارس به تدريس اشتغال ورزيد ، آنگاه به خدمت وظيفه رفت و پس از اتمام دورهء وظيفه سربازى در سال 1324 به استخدام بانك كشاورزى درآمد و تا سال 1355 به خدمت اشتغال داشت و سرانجام بازنشسته گرديد .
قرشى در آن هنگام كه در بانك خدمت مىكرد ، ضمن انجام كارهاى بانكى به عنوان شهردار اليگودرز انتخاب و مشغول كار شد و در سال 1341 به دزفول منتقل گرديد و مسئول بانك كشاورزى شد . در اين شهر نيز از طرف انجمن شهر نامزد شهردارى گرديد ، امّا به سبب مشكلات و نارساييها از قبول آن خوددارى كرد .
قرشى سالهاست كه در تهران سكونت دارد و از سال 1369 سرپرستى انجمن دانشوران را عهدهدار گرديده و اوقاتش بيشتر به مطالعهء كتاب و ديدار دوستان مىگذرد .
قرشى كه تخلص خود را در شعر از نام خانوادگى برگرفته و گاهى قريشى نيز تخلص مىكند ، در سرودن انواع شعر از قصيده و غزل و قطعه و مثنوى طبعآزمايى كرده و توانايى خود را در اين زمينهها نشان داده است .
قرشى علاوه بر شعر و شاعرى در خوشنويسى مهارت دارد و خط نستعليق و شكسته را خوش مىنگارد .