قدسى ( 1280 )
عبد الجواد قدسى ، در سال 1280 هجرى شمسى در قصبهء كبوترآهنگ همدان در خانوادهاى مذهبى به دنيا پا نهاد و مقدمات عربى را از صرف و نحو منطق در زادگاه خود فراگرفت . در هيجدهسالگى به قصد ادامهء تحصيل به شهر همدان عزيمت كرد و در مدرسهء طلاب ، كه به مدرسهء بزرگ معروف است ، به تحصيل اصول و فقه و كلام و حكمت پرداخت و در ضمن چون داراى خطى خوش بود به تعليم خط در دبيرستان آن شهر اشتغال ورزيد و چندى نيز در قم از محضر درس آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حايرى استفاضه كرد . در مراجعت از قم نيز مدتى به تدريس علوم دينى پرداخت ، آنگاه تغيير لباس داده و به لباس متحد الشكل درآمد و در ادارهء معارف و اوقاف غرب استخدام گرديد . پس از دو سال به ادارهء ثبتاسناد منتقل شد و چندى در مشهد و كاشمر انجاموظيفه كرد ، سپس به تهران انتقال يافت و پس از چند سال بازنشسته گرديد .
قدسى در انجمنهاى ادبى همدان كه به رياست سيد عبد الحسين شهشهانى اصفهانى و تقى بينش و شيخ موسى نثرى تشكيل مىشد ، شركت مىنمود . قدسى در ايراد وعظ و خطابه نيز مهارت داشت .
جذبهء عشق
من و عشق رخ چون ماهتابت * همان تسليم اشتر با مهار است
دل كس را مرنجان تا توانى * ز پيرم اين نصيحت يادگار است
عجب باشد رخ جانان نبينى * كه چون خورشيد تابان آشكار است
جهان نبود بجز بحر سرابى * ولى ظاهر به چشم اعتبار است