قدرت ( 1275 - 1234 )
مير سيد على رضوى ، متخلص به قدرت ، شاعر توانا و عارفپيشه ، فرزند مير سيد عزيز ، در سال 1271 هجرى قمرى ( 1234 شمسى ) در شهر قم در خانوادهاى اصيل و سرشناس ديده به جهان گشود . وى از طايفهء مير ابو الفتح و از سادات رضوى است كه نسبش با 28 واسطه به موسى مبرقع فرزند بلافصل حضرت امام محمد تقى ( جواد الائمه ) عليه السلام مىپيوندد .
قدرت ، پس از فراگرفتن دانشهاى مقدماتى ، به تحصيل علوم ادبيت و عربيت پرداخت و در مدرسهء فيضيهء قم نزد اساتيد هر فن دانش اندوخت و در كسب معارف اسلامى مجاهدت كرد و چون داراى ذوق سرشار و قريحهء شاعرى بود از مطالعهء دواوين اساتيد متقدم شعر فارسى غافل نماند ؛ تا جايى كه در نظم شعر مهارت يافت و در اندك زمان شعرش توجه ادبا و شعراى زمان را به خود معطوف داشت . در آغاز شاعرى جاويد و بعد غيث تخلّص كرد و چون قدر و منزلتش فزونى يافت و قدرت و توانايىاش بر نظم شعر بالا گرفت ، تخلّص قدرت را برگزيد ؛ تا آن حد كه بالبداهه به سرودن قصايد و غزليات پرداخت و در سفرى كه به تهران رهسپار شد و در مجمع ادبا و شعراى آن شهر شركت جست ، قصيدهاى بدين مطلع خواند كه مورد تحسين و تمجيد حاضران قرار گرفت :
قم هله ساقيا فقم كامدهام ز قم به رى * پاى بزن به فرق غم ، دست بزن به جام مى
بارى ، آوازهء مهارتش در شعر به دربار ناصر الدّين شاه رسيد و مورد عنايت واقع شد و كوتهزمانى اشعارى در مدح شاه و اتابك و بعضى از درباريان سرود ، امّا به يكباره در احوالش تغييرى حاصل گرديد و از دربار شاه خود را كنار كشيد و در وادى عرفان و تصوّف قدم نهاد و به سير و سلوك در آفاق و انفس پرداخت ، و سفرى نيز به همين منظور به