فلسفى ( . . . - 1254 )
سيد حسنعلى حسينى نايينى ، ملقب به تاج الحكماء ، فرزند سيد ابراهيم ، معروف به سيد حكيم ، در سال 1254 هجرى شمسى در شهر نايين چشم به جهان گشود و تحصيلات مقدماتى را در رشتهء علوم قديمه در زادگاهش فراگرفت . ازآنپس براى تكميل تحصيل به اصفهان عزيمت كرد و از محضر درس ميرزا باقر حكيمباشى كه در طب قديم مقام استادى و اجتهاد داشت يك دوره طب قديم را آموخت و علاوه بر اين ، به منبر مىرفت و هم آواز خوشى داشت و چندى نيز از طرف ادارهء كل صحّيه ( بهدارى ) مأمور خدمت نايين گرديد .
فلسفى در اواخر دورهء مظفرى به تهران آمد و به تحصيل زبان فرانسه و طب جديد پرداخت ، خاصه در علم و عمل كحالى زحمتها كشيد و در نقاشى و موسيقى نيز دست داشت .
دكتر فلسفى در آغاز شاعرى تاج الحكماء و گاهى طبيب تخلص مىكرد و در اواخر تخلص خود را به فلسفى تبديل كرد . از آثار او كتابى به نام " هفت مقالهء فلسفى " در سال 1324 طبع و نشر گرديد .
شاهغزل
چند با حسرت و اندوه به سر بايد كرد * چارهء درد دل و اشك بصر بايد كرد
تا به كى يار توان ديد در آغوش رقيب * چند با غصّه شب هجر سحر بايد كرد
چند مانند زنان پردهنشين بايد بود * مردى آخر سرى از پرده به در بايد كرد
تن توان داد به اين ذلّت و خوارى تا چند * جامهء مرگ چه زيباست به بر بايد كرد
تا كى از نادر و سيروس توان گفت سخن * شرمى اى ناخلف از روى پدر بايد كرد