فرياد ( 1317 )
ناصر امامى ، فرزند مرتضى ، كه در شعر تخلص فرياد را برگزيد ، در سال 1317 در شيراز در خانوادهاى اصيل و سرشناس ديده به جهان گشود . وى از نوادههاى شيخ مفيد ، صاحب تذكرهء معروف مرآة الفصاحه مىباشد .
امامى علوم ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد ، ازآنپس در رشتهء زبان و ادبيات فارسى به تحصيل ادامه داد و به اخذ ليسانس توفيق يافت ، آنگاه به مشاغل آزاد روى آورد و در راه سازندگى گام برداشت و هماكنون مدير شركت ايمن بتون ، در شهر خود به فعاليت اشتغال دارد .
امامى از سيزدهسالگى به سرودن شعر پرداخت و در انجمنهاى ادبى شهر خود شركت جست و آثارش در برخى از روزنامهها و مجلههاى شهر خود و تهران به چاپ رسيد و در چند تذكره مانند : منتخبات شيخ الاسلامى ، كشكول ، 1100 غزل ، و نگين سخن ، آثارش درج گرديد و در سال 1362 و 63 كه در تهران اقامت داشت دبير انجمن ادبى صائب بود و در پيشرفت انجمن كوششهاى ثمربخشى انجام داد . دكتر رعدى آذرخشى در غزل جوابيه ، امامى را چنين ستوده است :
تو اى امامى سحرآفرين به خويش ببال * به بزم هر بت نازآزما به خويش بناز « 1 »
فرياد ، شاعرى خوشذوق و سخنورى تواناست و در سرودن انواع شعر از مهارت كافى برخوردار مىباشد ، اما فن او در شعر غزلسرايى است و غزل را استادانه مىسرايد .
هامش
( 1 ) - پس از آنكه ديوان دكتر رعدى تحت عنوان « نگاه » انتشار يافت ، امامى غزلى در ستايش او سرود و هنگامى كه دكتر رعدى در سال 1367 به شيراز آمد آن را به وى تقديم داشت و دكتر رعدى نيز غزل -