فرزاد ( 1360 - 1285 )
مسعود فرزاد ، فرزند حبيب اللّه ، در سال 1285 هجرى شمسى در شهر سنندج از مادر زاد .
در كودكى بهاتفاق پدر و خانواده از كردستان به تهران مهاجرت كرد و در اين شهر سكونت اختيار نمود . پس از اتمام تحصيلات ابتدايى ، دورهء متوسطه را در دار الفنون به انجام رسانيد و با زبان انگليسى آشنايى كامل يافت .
مسعود فرزاد ازآنپس به استخدام وزارت دارايى درآمد و به عنوان مترجم مشغول كار شد . در سال 1308 در كنكور اعزام محصلين به خارج از كشور شركت كرد و مورد پذيرش قرار گرفت و به اروپا اعزام گرديد و در دانشگاه لندن در رشتهء علوم اقتصادى به تحصيل پرداخت و پس از طى مراحل تحصيلى به ايران مراجعت كرد و در وزارت خارجه به عنوان مترجم به خدمت اشتغال ورزيد و در ضمن در دانشكدهء افسرى و دار الفنون به تدريس زبان انگليسى پرداخت .
فرزاد بار ديگر به لندن سفر كرد . در آغاز جنگ بين الملل دوم از طرف بنگاه راديو لندن براى بخش فارسى و ادبى آن مؤسسه برگزيده شد و چندين سال در آنجا سخنگو بود .
در اوايل ملى شدن صنعت نفت چون حاضر نشد مقالات ضد ملى را در راديو بخواند مستعفى شد و مترجمى سفارت ايران را در لندن پذيرفت و پس از بازگشت به ايران به عنوان استاد دانشگاه شيراز به تدريس مشغول گرديد و سرانجام در سال 1360 شمسى بدرود زندگى گفت .
مسعود فرزاد نويسندهاى محقق و مترجمى متبحر و شاعرى توانا بود ، شعرش لطيف و بيانش شيوا و مضامينش بلند بود . وى از دوستان و همكاران ادبى صادق هدايت بود و كتاب " وغوغ ساهاب " را با همكارى او نوشت . از آثار منظوم اوست : كوه تنهايى ، بزم