غمگين ( 1315 - 1242 )
حاج محمد كاظم اصفهانى ، متخلص به غمگين از شعراى معروف اصفهانى در نيمهء اول قرن چهاردهم هجرى است كه در سال 1280 قمرى متولد شد و پس از هفتاد و پنج سال كه به تجرد زيست ، روز شنبه دوازدهم شوال 1355 قمرى بدرود حيات گفت و در تخت فولاد اصفهان در مقبرهء خانوادگى مدفون گرديد .
غمگين در خاندان شعر و خط و ادب پرورش يافت و عم ارشدش ، ميرزا محمد ابراهيم ساغر ( متوفى 1302 قمرى ) شاعر و خطاط شهير قرن سيزدهم هجرى و جد مادرىاش ، نابغه خوشنويسان نسخ ، غلامعلى بن رحيم اصفهانى بود .
غمگين به علت سرپرستى مادر و عائله و برادرانش مجال تحصيل مرتب را نيافت ، امّا از بركت تربيت عمش مرحوم ساغر و معاشرت ممتد با شعرا و اهل ادب و در اثر مطالعه ، آنچه را كه در خور شاعرى چون وى بود فراگرفت و علاوه بر شاعرى ، از حسن خط و فن دفتردارى و منشآت تجارتى كه وسيلهء معيشت او بود بهرهء كافى داشت و در انجمنهاى شعراى اصفهان كه از نيمهء قرن سيزدهم به بعد تشكيل مىشد ( از قبيل انجمن ابو الفقر ملكالشعراء عنقا ، مير سيد علينقى خان تربيت ، حقايق ، شيدا و اديب فرهمند ) شركت مىكرد .
غمگين در انواع شعر از قصيده و غزل و مثنوى طبعآزمايى كرد ، اما طبعش به قصيدهسرايى بيشتر راغب بود . در شاعرى پيرو سبك عراقى ، و بهترين اشعارش قصائدى است كه به پيروى از كمال الدّين اسماعيل اصفهانى ساخته است . اشعارش قريب بيست هزار بيت بالغ مىشود كه نه هزار بيت آن در سال 1327 شمسى در تهران به چاپ رسيد .
از نظم اوست :