علىآبادى ( 1288 )
دكتر محمد حسين علىآبادى ، فرزند حبيب اللّه ، در سال 1288 هجرى شمسى در تهران چشم به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى را در دبستان شرف و دورهء متوسطه را در دبيرستان دار الفنون به پايان رسانيد .
علىآبادى ازآنپس در رشتهء حقوق و علوم سياسى به تحصيل ادامه داد و در سال 1311 به اخذ ليسانس توفيق يافت ، آنگاه براى تكميل تحصيلات جزو محصلين اعزامى به اروپا رهسپار گرديد و دورهء دكتراى حقوق و علوم سياسى را در پاريس به اتمام رسانيد و در سال 1319 به ايران بازگشت .
دكتر علىآبادى چندى به سمت مستشار استيناف در اصفهان به خدمت اشتغال ورزيد و مدتى نيز در كرمان انجاموظيفه كرد ، سپس به تهران منتقل شد و در وزارت دادگسترى در سمتهاى مختلف به كار پرداخت و در سال 1323 به دانشيارى دانشكدهء حقوق منصوب گرديد و در پايان همان سال به استادى دانشگاه تهران انتخاب شد .
دكتر علىآبادى با اينكه شاعرى تواناست ، اما در شعر تفنن مىكند ، كم مىسرايد ، ولى شعرش در حد خوب و عالى است و نمونههايى كه از اشعارش در دسترس قرار دارد بعضى از آنها از شاهكارهاى شعر معاصر بشمار مىآيد و از آن جمله است شعر خاكستر .
دكتر علىآبادى غير از مقالات و نوشتههايى كه از او در روزنامهها و مجلهها به چاپ رسيده ، چند اثر ديگر نيز بطور جداگانه تأليف كرده است كه كتاب " علل شكست جامعهء ملل " را از آن جمله بايد نام برد .
اشعار زير نمونههايى از نظم اوست :