تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 2522

مساهمون:

ص٢٥٢٢

على ( 1334 )

على پوركفاش ، فرزند كريم ، در سال 1334 هجرى شمسى در محلهء سرخاب شهر تبريز چشم به جهان هستى گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش به انجام رسانيد و ديپلم خود را گرفت . ازآن‌پس به استخدام اداره بهدارى درآمد و هم‌اكنون به عنوان تكنسين اطاق عمل در بيمارستان امام خمينى شهر تبريز به خدمت اشتغال دارد . على پوركفاش مىگويد : « از كودكى به شعر و ادبيات علاقه داشتم تا در سال 1358 در اثر يك حادثه به سرودن شعر پرداختم . » پوركفاش كه در شعر با نام خود تخلص مىكند ، به زبان فارسى و تركى هر دو شعر مىگويد و راه و رسم شاعرى و رموز شعر و فنون آن را از محضر اساتيدى چون محمد عابد فراگرفت . اينك چند نمونه از شعر او :

قفس

مرغ پربسته و دل‌خسته اسير قفسم * كند آزاد از اين تنگ قفس نيست كسم در غم دورىات آواى دلم كس نشنيد * شايد از غيب ، به فرياد رسد دادرسم گل به تاراج خزان رفت در اين گلشن و من * عندليبم كه اسير ستم خار و خسم يا اگر چهره ز من كرد نهان باكى نيست * ديدن سايه‌اى از قامت او هست بَسَم هوس عشق تو هرگز نرود از سر من * جان فداى تو شود تا رود از سر هوسم اى طبيب دل بيمار من ، اى مونس جان * روزى آيى به عيادت كه بريده نَفَسم كارى افتاده ميان من و معشوق « على » * شايد آخر به قيامت به وصالش برسم