[ ع ]
عابد ( 1314 )
محمد عابد ، كه تخلص خود را در شعر از نام خانوادگىاش برگزيد ، در سال 1314 هجرى شمسى در شهر تبريز چشم به عالم هستى گشود . پدرش مرحوم حسين عابد ، معروف و متخلص به مولانا يتيم ، از شعراى وارسته و عارفپيشه و تواناى تبريز بود و برخى از شعراى آن ديار از محضرش كسب فيض كردند و از رموز شعر و فنون آن آگاهى يافتند .
عابد تحصيلات مقدماتى را در زادگاهش به انجام رسانيد . ازآنپس در يكى از شركتهاى خصوصى به كار حسابدارى اشتغال ورزيد و پس از سالى چند به علت مهارتش در امر حسابدارى به استخدام بانك تجارت درآمد و هماكنون در قسمت حسابرسى آن بانك انجاموظيفه مىكند .
عابد كار شعر و شاعرى را از جوانى آغاز كرد و با استفاده از محضر پدرش شعر او رونق يافت و به شكوفايى رسيد و امروز يكى از شعراى توانا و بنام تبريز است كه اشعارش از استحكام و انسجام و مضامين عرفانى بهره دارد و با آنكه شاعرى توانا و سخنورى ماهر است ، امّا كمتر از آثار خود را در دسترس قرار مىدهد و امتناع دارد در جايى چاپ شود .
فاضل ارجمند و شاعر گرانمايه سيد مصطفى آرنگ ، دوست و همشهرى وى وسيله ارتباط و وصول آثار عابد شدند .
عابد شاعرى است كه نه تنها در شعر فارسى توانايى دارد ، بلكه در سرودن اشعار تركى مهارت و استادى خود را نشان داده و در عين حال شاعرى متعهد و نسبت به خاندان پيامبر و ائمهء اطهار عليهم السلام اخلاص كامل دارد و قسمتى از اشعارش در مدايح و مراثى اين خاندان مىباشد .
نمونههاى زير از نظم اوست :