طلوع ( 1330 )
على سايهوندى ، كه در شعر طلوع تخلص مىكند ، در آذرماه سال 1330 در يك خانوادهء متوسط الحال در گيلان غرب چشم به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در كرمانشاه به پايان رسانيد ، آنگاه به استخدام شركت برق منطقهاى غرب درآمد و به خدمت پرداخت و در سال 1350 همسرى اختيار كرد كه به قول خودش در حال حاضر با دو بال شوقم ( سهيل و سامان ، فرزندانم ) در آسمان زندگى پرواز مىكنم .
طلوع هجدهساله بود كه به شاعرى روى آورد و به شعر علاقه و دلبستگى يافت و با مطالعهء اشعار شعراى متقدم و متأخر كسب مايه نمود و از سال 1348 به سرودن شعر پرداخت . در آغاز در قالب شعر كلاسيك كار كرد و بعد تحت تأثير شعر نو قرار گرفت و در هر دو زمينه شعر سرود و خود مىگويد :
« قالبهاى شعر قالبهايى هستند كه تصوير دردها و رنجها و فقر و تنگدستى و زخم عواطف مردمى كه در كنارشان زندگى مىكنم نمودهام ، اينها را چون آينهاى روبهروى خود مىگذارم تا مرا به خودم نشان دهند ، در واقع آنها هستند كه مىگويند ، من جوانى و پيرى نسلم را در غبار نشسته چين و چروك چهرههايشان مىخوانم و بر شانههايشان سر گذاشته و گريستهام ، من درد را از تبار قبيلهام به ارث بردهام ، شعرهايم زخمهايى هستند كه از استخوان به پوست مىرسند و بر واژههاى شعرم ، زخم شكوفه مىزند ، آينهء شعر من تصويرى از جنگهاى سوخته و درياهاى خشك شده است كه قرنها وسعت را با خود همراه دارد . »
نمونههاى زير از شعر اوست :