طريقت ( 1307 )
عبد الحسين طريقتى ، فرزند محمد حسين ، در سال 1307 هجرى شمسى در شهر يزد ديده به جهان گشود و تحصيلات ابتدايى را در زادگاهش بهپاى برد .
طريقتى مىگويد : « اگر موفق نشدم به تحصيلاتم ادامه دهم ، در عوض كوشيدم فرزندانم داراى تحصيلات بالاترى شوند و در حال حاضر دو دخترم با مدرك ليسانس در دبيرستانهاى يزد به تدريس اشتغال دارند . »
طريقتى چند سالى در يزد به كسب و كار پرداخت و براى فعاليت بيشتر به تهران مهاجرت كرد و مدت بيست و سه سال در آن شهر به كسب و تجارت پرداخت . ازآنپس به زادگاه خود مراجعت نمود .
طريقتى كه در شعر طريقت تخلص مىكند ، تا سال 1365 شمسى شعرى نسرود و پس از آنكه از تهران به يزد بازگشت بهاتفاق يكى از شاعران به انجمن ادبى وزيرى ، كه در محل كتابخانهء وزيرى تشكيل مىشد راه يافت و همين امر باعث شد كه ذوق و قريحهء شعر در او بيدار گردد و ازاينپس به سرودن شعر پرداخت .
نمونههاى زير از شعر اوست :
بزم عاشقان
شبى رفتم به ميخانه ميان جمع مىخواران * بديدم مست و مخمورند هريك زان سبكباران
ز بس لطف و صفا ديدم از آن دلدادگان آن شب * بديدم ناتوان خود را ميان جمع مىخواران