طلعت « 1 » ( 1302 )
خانم دكتر طلعت بصارى ، كه تخلص خود را در شعر از نامش برگزيده است ، فرزند عطاء اللّه در سال 1302 هجرى شمسى در شهر بابل و در ميان خانوادهاى دانشدوست چشم به جهان گشود .
بصارى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد ، ازآنپس براى ادامهء تحصيل راهى تهران شد و به دانشكدهء ادبيات راه يافت و در رشتهء زبان و ادبيات فارسى به تحصيل پرداخت و به دريافت ليسانس توفيق يافت . آنگاه دورهء دكترى را پى گرفت و در اين رشته فارغ التحصيل شد و پاياننامه تحصيلى خود را به نام « تجلّى زن در شعر فارسى » نوشت .
دكتر طلعت بصارى پس از پايان تحصيل به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و به تدريس در دبيرستانها اشتغال ورزيد ، سرانجام بازنشسته گرديد .
دكتر بصارى در مورد لهجهء مازندران و بخصوص بررسى لهجهء طبرى مطالعات و تتبعات ارزندهاى انجام داده و نيز ترانهها و دوبيتىهاى محلى آن سامان را به شعر فارسى برگردانيده است . ديوان اشعارش به پنج هزار بيت بالغ مىشود .
آواى دلفريب
بوى خوش هوا چو دم او معطّر است * عطر نسيم چون نفسش روحپرور است
اين باد مشكبوى ز كوى كه مىوزد ؟ * بىشك چنين معطّر از آن خوى دلبر است
هامش
( 1 ) - به علت جابجايى بعد از ليتوگرافى ، نام خانم طلعت بصارى در اينجا آورده شده است .