[ ط ]
طائى ( 1298 )
مرتضى طائى شميرانى ، فرزند على اكبر ، در سال 1298 هجرى شمسى در كاشانك نياوران چشم به جهان هستى گشود ، پس از انجام تحصيلات مقدماتى به كار درودگرى پرداخت .
طائى از دوران كودكى به شعر علاقه و دلبستگى از خود نشان داد و در همان زمان اشعارى مىسرود . بهتدريج با شركت در انجمنهاى ادبى تهران از محضر اساتيد شعر و ادب استفاده كرده و با فنون شعر و رموز آن آشنايى يافت و به شعر خود رونق و شكوفايى بخشيد .
طائى كه تخلص شعرى خود را از نام خانوادگى برگرفته است ، به سبك كلاسيك شعر مىسرايد و در انواع شعر از غزل و قصيده و مسمطات و مثنوى و رباعى طبعآزمايى مىكند و در هر زمينه توانايى و مهارت خود را نشان داده است و تاكنون موفق شده است سه مجموعه از اشعار خود را طبع و نشر نمايد : 1 - كليات غزليات ( در 766 صفحه ) ، 2 - كليات قصايد ( در 700 صفحه ) و با مقدمه شادروان دكتر سادات ناصرى ، 3 - خاطرات يك شب ( در 260 صفحه ) ، كه در مقدمهء آن شرح اين خاطرات را به اجمال نوشته است .
سفينهء دل
هزار كعبه گر از گل بنا توانى كرد * نه چون دليست كه از غم رها توانى كرد
هزار پردهء كعبه ندارد آن ارزش * كز آن برهنه تنى را قبا توانى كرد
ملال و درد تو آن روز مىشود درمان * كه درد خستهدلى را دوا توانى كرد
چو ماه مصر عزيز جهان شوى روزى * كه پاكدامن خود از خطا توانى كرد