صهبا ( 1291 )
ابراهيم صهبا ، فرزند مهدى ، در سال 1291 هجرى شمسى در فيضآباد از قصبات تابعهء خراسان چشم به جهان گشود . پدرش از خوانين و مالكين آن ديار بود و براثر ناملايمات و رنجهاى فراوان زادگاهش را ترك گفت و به بيرجند كوچ كرد .
صهبا تحصيلات ابتدايى و قسمتى از متوسطه را در مدرسههاى شوكتيهء بيرجند فرا گرفت و مدت يك سال هم در آنجا به شغل معلمى پرداخت و براى ادامهء تحصيل به تهران آمد و در دار الفنون مشغول تحصيل گرديد ، آنگاه وارد دانشكدهء افسرى شد و ضمن فرا گرفتن فنون نظاميگرى ، سرودهاى نظامى و تصانيف فكاهى مىسرود ، پس از اتمام دورهء دانشكده با درجهء ستوان دومى به تبريز منتقل گرديد و از آنجا به شيراز انتقال يافت و پس از سه سال توقف در آن ديار رهسپار تهران شد و به تدريس در دانشكدهء افسرى پرداخت در سال 1324 به وزارت دارايى منتقل شد .
صهبا دورهء دبيرستان را مىگذرانيد كه ذوق شعرى در او بيدار شد و به شاعرى پرداخت . خود در اينباره گويد : « اولين دفعهاى كه شعر من به اصطلاح گل كرد و مورد تشويق كامل اولياء مدرسه قرار گرفت ، زمانى بود كه سرودى روى يكى از آهنگهاى كلنل وزيرى كه تازه روى صفحه گرامافون به بيرجند رسيده بود ، ساختم و شاگردان مدرسه آن را بهطور دستهجمعى خواندند . اين موفقيت خيلى براى من لذتبخش بود ، بخصوص كه دو جلد كتاب مجمع الفصحاء از طرف مدير مدرسه به من جايزه داده شد . »
صهبا براى اولين بار فعاليت مطبوعاتى خود را با روزنامهء فكاهى بابا شمل آغاز كرد و آثار خود را با نامهاى مستعار شيخ سرنا و ابرام سرپا منتشر ساخت در همين روزنامه بود كه با شاعرانى چون رهى معيرى و گلچين معانى آشنا گرديد و مناظراتى بين آنها ردوبدل