صفا ( 1306 )
حسين لاهوتى ، متخلص به صفا ، فرزند على اكبر ، در سال 1306 هجرى شمسى در شهرستان كاشان ديده به جهان گشود . جد اعلاى وى ، ابو تراب بيك فرقتى ، از شعرا و عرفاى عصر صفوى و صاحب ديوان شعر است .
لاهوتى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در همان زادگاهش به انجام رسانيد و در سال 1325 به تهران عزيمت كرد و در بانك صنعتى مشغول كار شد و در سال 1328 كه سازمان ريشهكنى مالاريا در ايران تشكيل گرديد ، پس از گذراندن دورهء بهداشت محيط و مبارزه با بيماريهاى واگير و مالاريا ، به اين سازمان انتقال يافت و سالها در سراسر كشور با سمتهاى مختلف كه بيشتر آن مدير عمليات صحرايى و بازرسى فنى بود فعاليت داشت و از اين رهگذر تجربياتى اندوخت و سرانجام در سال 1345 بازنشسته گرديد .
لاهوتى از دوران كودكى به سرودن شعر پرداخت ، اما اين ذوق و قريحهء شاعرى در او دير نپاييد و يكسر خاموش شد و فيض سرودن شعر از وجودش پر كشيد تا سال 1338 كه بار ديگر اين چشمه شعر جوشيدن گرفت و توانايىاش را بازيافت و اشعارى به صورت غزل و قصيده و مثنوى و دوبيتى و رباعى مىسرود و با حضور در انجمنهاى ادبى ، شعرش روز به روز شكوفاتر گرديد و اينك به عنوان دبير شوراى شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى با شعراى سراسر كشور در ارتباط مىباشد .
صفا ، داراى آثارى نيز هست كه از آن جمله است : منظومه ساغر و سامان ( به شيوه خسرو و شيرين نظامى سروده شده است ) ، تضمين و تخميس ترجيعبند هاتف اصفهانى ، تدوين و تصحيح ديوان نور الدّين محمد متخلص به نجيب كاشانى ، و نيز ديوان ابو تراب بيك فرقتى جد اعلاى خود را نيز تدوين و تصحيح نمود و براى چاپ آماده ساخته است .