صفا ( 1303 )
اسماعيل نواب صفوى ، متخلص به صفا ، كه به نوابصفا شهرت يافته است ، در سال 1303 هجرى شمسى در باختران ( كرمانشاه ) قدم به عرصهء حيات نهاد .
پدرش مرحوم سيد مرتضى نواب صفوى صفايى از اجلهء دراويش نعمتاللّهى بود كه از طرف ظهير الدوله به لقب نوابعلى مفتخر گرديد و مأمور ارشاد فقراى غرب شد . وى مردى پارسا و متقى بود و در ميان مردم كرمانشاه محبوبيت داشت و در سال 1310 شمسى در سن پنجاهسالگى در همان شهر چشم از جهان فروبست . اجداد نوابصفا ، اصفهانى و از سلسلهء صفويه مىباشند و خاندان نواب صفوى در اصفهان معروفاند و با دودمان نشاط همپيوستگى نزديك دارند .
مادر نوابصفا از زنان فاضله و فرهنگدوست بود و در كرمانشاه اولين مدرسه نسوان را به نام بصيرت تأسيس كرد و بيشتر خاندانهاى بزرگ آن سامان تربيتشدگان او مىباشند .
نوابصفا تا سال 1317 در زادگاه خود به سر برد و تحصيلات ابتدايى را نيز در آن شهر به پايان رسانيد و براى ادامهء تحصيل به تهران آمد و در كلاس دوم متوسطه بود كه قريحهء شعر در او بيدار شد و به نظم شعر پرداخت و اولين شعرى كه سرود دربارهء اوضاع مدرسه و دبيران بود .
نوابصفا در سال 1324 شمسى با روزنامهء فكاهى توفيق و رستاخيز همكارى كرد و پس از چند سالى با روزنامههاى على بابا و حاجى بابا تشريك مساعى نمود و از سال 1326 در راديو تهران ( ادارهء كل انتشارات و تبليغات ) مشغول كار شد و ضمن داشتن مشاغل مختلف ، به ساختن تصنيف پرداخت و تصانيفش در مدت كوتاهى زبانزد خاص و