شيوا ( 1324 )
منصوره فيلى ، متخلص به شيوا ، فرزند اسماعيل ، در سال 1324 هجرى شمسى در ميان خانوادهاى مذهبى در تهران از مادر زاد ، تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در همان شهر به پايان رسانيد و تا اخذ مدرك فوق ديپلم در رشتهء رياضى پيش رفت و مقدمات عربى و تفسير قرآن را نزد سيد كاظم موسوى ، معاون شهيد دكتر باهنر ، فراگرفت .
منصوره فيلى در سال 1351 به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و در سمتهاى دبير فيزيك و شيمى و دبير رياضى و معاونت مدرسهء راهنمايى ايران و دبير عربى در دبيرستان فخريهء شميران انجاموظيفه كرد .
شيوا پس از پيروزى انقلاب اسلامى مدير مكتب زينب در شهر رى و مدرسهء راهنمايى در منطقهء هشت و مسئول امور هنرى همان منطقه و نيز مسئول امور ادبى و هنرى كانون شعرا و نويسندگان منطقهء چهار تهران شد و يكچند نيز متصدى دفتر فرهنگى دانشگاه آزاد اسلامى واحد شمال و مدتى هم مسئول شعر و سرود حوزهء علميّه شهيد شاهآبادى گرديد و در ضمن با وزارت ارشاد اسلامى همكارى نزديك دارد و در مراسم شعرخوانى تهران و شهرستانها به دعوت شوراى شعر شركت مىكند .
خانم فيلى ، علاوه بر شعر در نمايشنامهنويسى و كارگردانى و طرّاحى صحنه و بازيگرى آن وارد است . وى در ميان شعراى متقدم به آثار مولوى و سعدى و در ميان معاصران به پروين اعتصامى و در بين نوپردازان به نيما و سهراب سپهرى دلبستگى نشان مىدهد . از اين شاعر تاكنون دو مجموعه شعر به نامهاى " فرياد جان " ( 1352 ) و " سرود خاطرهء ايمان " ( 1359 ) و يك نمايشنامه به نام " نقطه " ( 1359 ) طبع و نشر شده است . وى در شعر همواره از راهنماييهاى استاد لاهوتى بهرهمند مىشود .