شيدا ( 1303 )
يحيى شيدا ، فرزند حسن ، در سال 1303 هجرى شمسى در تبريز قدم به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در همان زادگاهش به انجام رسانيد و در رشتهء ادبى ديپلم گرفت .
شيدا كه در شعر با نام خانوادگى تخلص مىكند ، از نوجوانى به سرودن شعر پرداخت و چون از استعداد و ذوق كافى برخوردار بود ، بتدريج شعرش شكوفا گرديد و مورد توجه قرار گرفت و در زمرهء شعراى خوشقريحه و لطيفطبع درآمد .
شيدا نه تنها در سرودن شعر فارسى مهارت دارد ، بلكه در نظم شعر تركى نيز تواناست و در شعر به سبك هندى يا اصفهانى شعر مىسرايد و ديوان اشعارش بيش از بيست و پنج هزار بيت است كه شامل اشعار فارسى و تركى او مىباشد و با اينكه در انواع شعر طبعآزمايى كرده ، امّا به سرودن غزل بيشتر تمايل نشان مىدهد .
شيدا از دورهء جوانى همكارى خود را با مطبوعات آذربايجان آغاز كرد و نوشتهها و مقالات و اشعارش در صفحات روزنامهها به چاپ مىرسيد و در عين حال سردبير چند روزنامه مانند : آذرمرد ، مهد آزادى ، راننده ، و چكاو را برعهده داشت .
شيدا داراى تأليفاتى به زبان فارسى و تركى است و قسمتى از آنها بهچاپ رسيده كه از آن جمله است : جنايات زن ، شاهكارهاى طبيعت ، درياى متلاطم ، تلاسهها ، آرمان من ، پسر خان ، استاد شهريارين توركو ، اودلا وطنى ، اودلو سؤزلر ، ميرزا على معجزين ياييلماميش اثرلرى ، سئژيم قولو ، بىريانين اورهك سوزو ، اون جزوهلر ، و ادبيات اوجاغى ، كه كتاب اخير شامل شرح حال و اشعار دويست تن شاعر آذربايجانى است كه به زبان تركى شعر سرودهاند .