شيبانى ( 1370 - 1303 )
منوچهر شيبانى ، شاعر نامور و نقاش هنرمند در سال 1303 هجرى شمسى در تهران از مادر زاد . ازآنپس كه علوم ابتدايى و متوسطه را به پايان رسانيد در دبيرستانهاى تهران به تدريس پرداخت و چون به نقاشى علاقه و دلبستگى زيادى داشت به هنركدهء نقاشى وارد شد و به فراگرفتن اين هنر همت گماشت و آثارش مورد توجه و پسند هنرمندان ايرانى و خارجى قرار گرفت و سفرهايى به خارج كشور كرد ، از آن جمله به ايتاليا رفت تا بتواند هنر نقاشى خود را تكميل كند .
شيبانى مىگويد : « وقتى كه به كار نقاشى مشغول نباشم و وسيله آن را در دست نداشته باشم ، همان موضوعى را كه در نقاشى مىخواهم طرح كنم در شعر مجسم مىنمايم . »
نخستين مجموعهء شعرى كه از شيبانى چاپ و منتشر شد ، به نام « جرقه » در سال 1324 بود كه شامل شعرهاى او از سالهاى 1314 تا 1318 است . در اين مجموعه ، شاعر سى و پنج قطعه شعر به سبك نيما ارائه داده بود .
شيبانى در شعر داراى تخيلى عالى ، و شور و هيجانى فراوان ، و سبكش كاملا ممتاز است و به خوبى مىتواند كمپوزيسيونهايى خيالى در شعر به وجود آورد و خواننده را تحت تأثير قرار دهد .
شيبانى معتقد است كه بايد شعر و نقاشى را از قيد كلاسيسيسم نجات داد و به راه نوى انداخت . از آثار بلند او ، سرابهاى كويرى ، آتشكدهء خاموش ، ميترا و رام را بايد نام برد .
سرانجام او در آذرماه 1370 چشم از جهان فروبست .