شهرى ( 1369 - 1289 )
عباس شهرى ، فرزند اسماعيل ، در سال 1289 هجرى شمسى در تهران ديده به جهان گشود و تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در همان شهر به پايان رسانيد .
شهرى ، پس از گذراندن دورهء دبيرستان وارد دانشكدهء كشاورزى شد و به تحصيل پرداخت و در سال 1308 شمسى از آن دانشكده فارغ التحصيل گرديد و به دريافت ليسانس توفيق يافت . آنگاه به استخدام وزارت كشاورزى درآمد و در پستهاى مختلفى انجاموظيفه كرد و در سال 1369 شمسى بدرود زندگى گفت .
شهرى ، شاعرى خوشذوق و لطيفطبع بود و در شعر به سادگى و روانى آن توجه خاص داشت در سرودن شعر به مثنوى بيشتر توجه كرد و در حقيقت ، هنر او در سرودن مثنوى بود كه اغلب داراى جنبههاى اخلاقى و تربيتى بود .
بنا به نقل تذكرهء منظوم رشحهء اصفهانى ، شهرى تذكرهء منظومى در احوال شعراى زمان خود تأليف كرد .
صبح پيرى
چو در مويت سپيدى شد پديدار * ز اعمال جوانى دست بردار
بود پيرى خزان زندگانى * مرو ديگر پى كار جوانى
چو گشتى پير و رفت از چهرهات رنگ * مكن كارى كه از پيران بود ننگ
ز مويت صبح پيرى شد نمودار * تو را گويد كه سر از خواب بردار
ز اعمال جوانى ديده بربند * جوانى را رها كن بهر فرزند