شهران ( 1299 )
جمال شهران ، فرزند حاج شيخ محمد على ، در سال 1299 هجرى شمسى در تهران چشم به جهان گشود . او از كودكى به شعر و شاعرى علاقه و دلبستگى داشت و مضامين شعر خود را از كتابهاى درسى خود برمىگزيد و اولين منظومهاى كه سرود ، « دو اميرزاده » بود و از آموزگار خود بر آن اثر جايزه گرفت و مورد تشويق واقع شد .
شهران تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در آموزشگاههاى تهران به پايان رسانيد و ازآنپس براى تكميل تحصيلات در رشتهء زبان و ادبيات فارسى وارد دانشكدهء ادبيات گرديد و در سال 1322 شمسى به اخذ ليسانس نايل آمد .
شهران در شمار شاعران خوشقريحه و توانايى است كه در شعر راه ترقى را پيمود و شعرش مورد توجه ارباب ذوق و ادب قرار گرفت . وى معتقد است كه قدرت تخيل و احساس شاعر بايد بر ساير تصنعات و تكلفات شعرش بچربد و نيز عقيده دارد كه هنرمند و شاعر اگر نمىتواند تمام هنر خود را در خدمت مردم بگذارد ، لازم است كه لا اقل قسمتى از آن را در اين راه به كار اندازد .
شهران در نويسندگى نيز دست دارد و چندى سردبيرى روزنامهء دموكرات را بهعهده داشت و خود هم امتياز مجلهاى به نام « براى مردم » گرفت كه توفيق نشر آن را نيافت و از آثار اوست : 1 - فرانسواز ، 2 - سقاخونه ، 3 - در جستجوى زندگى ، 4 - مجموعهء داستانها ، و چند اثر ديگر . وى همچنين در اشعار انورى مطالعاتى كرد و ديوان او را تصحيح نمود .
نمونههاى زير از شعر اوست :