غزل به لهجهء اراكى
مُو « 1 » خُودُم خوب مىدُونم « 2 » تُو دِلِ تُو جاىِ مُنَه « 3 » * دل تو خُونَهىِ « 4 » مُوُ مسكن و مأواى مُنَه
بَسَّه لُو گَزَه « 5 » تا كُن ، بَل يَدُنَن خلقِ خدا * كه زير دالُونتُن « 6 » باغ مصفّاى مُنَه
خُو « 7 » بِه چِشمُم نمىآ ، از سر شُو تا دَم صُب « 8 » * عكسِ روىِ تو مِثِ آينه تو چشماى مُنَه
دل مُو كفتَرچاهى شد ، پرپر مىزَنَه * لُو بُنِ « 9 » خُونَتُن باند فرودگاىِ مُنَه
آخه تا كى مىتُنُم بينُمِت پَنُوم بَسِلَه « 10 » * اى كارُم حدّى دارَه اى يِه تقاضاى مُنَه
آخه مُو قُربُن . چِشم ، تُو تُو پائيدَنِ « 11 » تو * اى چه پائيدنَ اى آتيش « 12 » دنياى مُنَه
زُل « 13 » نَزَن توىِ چِشام اى دِلُم آتيش مىگيرَه * تُو سينَم ساعته يا كه دلِ شيداى مُنَه ؟
وختى « 14 » مىنُم نَنَه تا بَنِد دِلُم پاره مىشَه * مىگُم بُويُردَه « 15 » و حالا پىِ دعواى مُنَه
ماخام « 16 » امرُو يَرى وُ حرفِ دِلِنا بَزَنى * اى تمنّاى دلِ خستهء رسواى مُنَه
به نَمَت دردتا باگو چِغِذَ « 17 » شَرم و حيا * باگو « شهرازِ » جيگرسُخته « 18 » خاطرخواى مُنَه
هامش
( 1 ) - مو - من
( 2 ) - مىدونم - مىدانم
( 3 ) - منه - من است
( 4 ) - خونه - خانه
( 5 ) - لوگزه - گزيدن لب
( 6 ) - دالون - راهرو
( 7 ) - خو - خواب
( 8 ) - صب - صبح
( 9 ) - بن - بام
( 10 ) - پنوم بسله - پنهانى
( 11 ) - پاييدن - نگاه كردن
( 12 ) - آتيش - آتش
( 13 ) - زل - خيره نگاه كردن
( 14 ) - بويرده - فهميده
( 15 ) - ماخام - مىخواهم
( 16 ) - امرو - امروز
( 17 ) - چغذ - چقدر
( 18 ) - جيگرسخته - جگر سوخته .