شهدى ( 1309 )
محمد شهدىنژاد لنگرودى ، كه در شعر شهدى تخلص مىكند ، فرزند محمد حسن ، در سال 1309 هجرى شمسى در شهر لنگرود ديد به جهان گشود . ششماهه بود كه پدر خود را از دست داد و سرپرستى او را عمويش غلامحسين شهدىنژاد عهدهدار گرديد .
شهدى تحصيلات ابتدايى و دورهء اول متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد و براى ادامهء دورهء دوم متوسطه به رشت رفت و در دبيرستان اسلامى آن شهر ثبتنام كرد ، اما سه ماه بعد به تهران رفت و دورهء متوسطه را در دبيرستان مروى به انجام رسانيد .
شهدى از سال 1339 به راديو دعوت شد تا در سرودن اشعار محلى براى احياى ادبيات و موسيقى فولكلوريك همكارى كند ، او نيز مدت شش سال سرايندهء ترانههاى محلى راديو بود كه آثارش در آرشيو صداى جمهورى اسلامى مضبوط است . در سال 1345 به زادگاه خود منتقل شد و به عنوان مسئول امور تربيتى در آموزش و پرورش شهر خود مشغول انجاموظيفه گرديد و تا سال 1359 كه بازنشسته گرديد در همين سمت خدمت كرد .
تابنده « 1 » از زبان شهدى مىنويسد : « از روزى كه خود را شناختم ، عاشق بودم ، گرماى عشق هميشه دلم را روشن مىداشت ، زيباييهاى هستى آفرينش مرا شيفتهء خود مىساخت ، اين عشق مرا به وجد مىآورد ، گاهى دچار شادى و گاه دچار غم مىشدم ، در
هامش
( 1 ) - هنگامى كه در كار تأليف اين تذكره بودم ، استاد شهدى در لنگرود نبود . او مبتلا به بيمارى حنجره شده و براى عمل جراحى به مشهد سفر كرده بود و دسترسى به او پيدا نكردم . يكى از شاگردانش به نام تابنده ، مقدارى از آثارش را برايم فرستاد .