شهاب ( 1311 )
شهاب ابراهيمزاده ، در سال 1311 هجرى شمسى در بندر گز ديده به جهان گشود و پس از اتمام تحصيلات ابتدايى و متوسطه در يكى از ادارات دولتى به كار پرداخت .
شهاب ، شاعرى هنرمند و سخنورى باذوق و خوشاحساس است كه آثارش در سالهاى قبل بيشتر در مطبوعات به چاپ مىرسيد و شعرش از زيبايى و لطف خاصى برخوردار است .
سبك كار شهاب در شعر ساده و عريان است ، احساس خود را در لباسى موزون و كلماتى دلنشين و جاندار بيان مىكند ، شعرش كوتاه و پرمعنى است .
شهاب شاعرى است با قيافه آرام و متين و جذاب ، در دوستى بىريا و باوفاست ، او به هنر خود دلبستگى فراوان دارد و پس از كار ادارى اوقات خود را بيشتر به مطالعه مىگذراند . اشعار زير نمونههايى از نظم سالهاى قبل ( 1334 ) اوست :
نيايش
هان اى خداى مهر مرا از دلش مگير * يكلحظه هم مخواه كه از من جدا شود
با اين حسود مردم حق ناشناس دهر * هرگز روا مدار كه او آشنا شود
* *
از من بگير زهرهء آن را نشكنم * ديوانهوار ساغر پرنوش زندگى
راضى بدان مباش كه جز آستان تو * آرم به آستان دگر ، روى بندگى
* *