شوريده ( 1319 )
ذبيح اللّه تقىپور ، فرزند عين اللّه ، متخلص به شوريده ، در سال 1319 هجرى شمسى در بندر انزلى قدم به عرصهء حيات نهاد ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به انجام رسانيد ، آنگاه دورهء تخصصى منابع طبيعى ( كارشناسى رستهء كشاورزى ) را گذراند ، ازآنپس به استخدام وزارت كشاورزى درآمد و بهعنوان كارشناس واگذارى و مميزى اراضى به خراسان مأموريت يافت و مشغول خدمت شد .
تقىپور ، ضمن خدمت ادارى در رشتهء فقه و حقوق اسلامى به تحصيل ادامه داد و از دانشگاه مشهد ليسانس گرفت و آخرين سمت او كارشناسى حقوق وزارت منابع طبيعى در خراسان بود . سرانجام بازنشسته گرديد و به زادگاه خود بازگشت و وزارت فرهنگ از وى به عنوان مدرس و دبير جهت كادر آموزشى خود استفاده كرد و هم در ادارهء ارشاد اسلامى بندر انزلى به خدمت اشتغال ورزيد .
شوريدهء گيلانى درباره شروع شاعرى خود چنين مىگويد : « اولين شعر را در سال پنجم ابتدايى به صورت مرثيه در رثاى حضرت قاسم ( ع ) سرودم و در هيئت سينهزنى خواندم و در دورهء دبيرستان اكثر انشاهاى خود را به نظم و نثر مىنوشتم و بالاترين نمره را مىگرفتم ، حتى در دانشگاه هم رسالهء ختم تحصيل را با موفقيت به پايان رساندم و نمرهء
A
دريافت كردم . »
شوريدهء گيلانى رياست انجمن ادبى بندر انزلى را نيز عهدهدار است و آثار نظم و نثرش در سالهاى پيش در مطبوعات به چاپ مىرسيد . از تأليفات اوست : انبياء و اعجاز ، تاريخ انبياء ( در دو جلد ) ، نواى شاعر ( در دو جلد ، منتخبى از اشعار شعراى قديم و جديد ) ، خطاى دل و خاطرات تلخ و شيرين ( نظم و نثر ) ، دفتر خاطرات ، گزيدهء ديوان