شمس ( 1311 )
سيد اصغر شمس الواعظين ، كه در شعر شمس تخلص مىكند ، فرزند سيد حسين در سال 1311 هجرى شمسى در شهر همدان قدم به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را تا سوم دبيرستان به انجام رسانيد و در سال 1329 ناگزير به ترك تحصيل شد و به استخدام ارتش درآمد و پس از كودتاى سال 1332 به علت مبارزات سياسى از ارتش اخراج شد و پس از سالها دربهدرى و بيكارى سرانجام به استخدام وزارت راه و ترابرى در آمد و پس از بيست و هشت سال خدمت ادارى در سال 1368 بازنشسته گرديد .
شمس الواعظين كار شاعرى را از سال 1340 آغاز كرد و با شركت در انجمنهاى ادبى شهر خود و استفاده از راهنماييهاى مهدى ديجوريان و حسن دانشفر با رموز شعر و فنون آن آشنايى يافت و به تدريج شعرش رونق گرفت و به شكوفايى رسيد و اكنون مدت پنج سال است كه بهطور مستمر به كار شاعرى پرداخته است .
شمس از انواع شعر قالب غزل را بيشتر دوست دارد و براى مضامين شعرى خود از اين قالب استفاده مىكند و خود در اينباره گويد : « غزل را با فرم و محتواى قديم و تكرار همان الفاظ و مضامين نمىپسندم ، اعتقادم اين است كه بايستى در قالب غزل كار تازه ، فكر نو ، مضامين و واژههاى نوينى را به كار برد و شاعر معاصر بايد شعرش بازتاب محيط و جامعه عصر خودش باشد . » و نيز معتقد است كه : « شاعر بايد شعرش زبان مردم و در جهت رشد و پيشرفت فكرى جامعه باشد . »
مرگ عاطفه
چمن ز حسرت يك قطره آب مىميرد * جوانه از عطش و التهاب مىميرد