شعله ( 1349 - 1271 )
دكتر اسماعيل آشتيانى ، متخلص به شعله ، فرزند مرحوم شيخ مرتضى آشتيانى و نوهء مرحوم حاج ميرزا حسن آشتيانى است .
آشتيانى در سال 1271 هجرى شمسى در تهران از مادر زاد ؛ علوم ابتدايى را در مدرسهء اسلام بهپاى برد و آنگاه براى تكميل تحصيلات در دار الفنون به تحصيل ادامه داد و در ميان دروس ، در نقاشى بهترين شاگرد بود . پس از اتمام تحصيل در دار الفنون به فكر تكميل صنعت نقاشى افتاد و نزد استاد بزرگ مرحوم كمال الملك به فراگرفتن آن فن پرداخت و رموز آن را آموخت و در اين راه پيشرفت فراوان نصيبش شد و در سال 1334 قمرى به دريافت ديپلم نايل آمد و پس از يك سال به معاونت استاد برگزيده شد . ازآنپس كه كمال الملك به نيشابور رهسپار گرديد و ترك خدمت نمود وى رياست و مديريت صنايع مستظرفه را عهدهدار شد و در اداره امور مدرسه و پيشرفت كارها نهايت كوشش را مبذول داشت و مورد تقدير وزارت فرهنگ و تحسين هنرمندان واقع گرديد .
شعله در سال 1309 شمسى براى مطالعهء در هنرهاى زيباى اروپا بدان صوب شتافت و در سفرنامه خود شرح عمليات و كارهاى خود را نگاشت و پس از دو سال به ايران مراجعت كرد و در دانشسراى عالى و سپس در دانشكده فنى به كار پرداخت . در سال 1324 با كمك عدهاى از هنرمندان انجمن هنرمندان ايران را بنيان نهاد و پس از چند ماه به رياست آن انتخاب شد و نيز هنرستانى به نام هنرستان كمال الملك تأسيس نمود .
دكتر آشتيانى در سال 1325 بنا به دعوت انجمن روابط فرهنگى ايران و شوروى در نمايشگاه هنرهاى زيباى ايران بدانجا رفت و به دريافت نشان و مدال درجه اول هنر نايل گرديد و شوراى عالى فرهنگ نيز ارزش هنرى او را برابر دكترا تشخيص داد و سرانجام در