شرف ( 1306 )
سيد شريف الدّين خراسانى ، متخلص به شرف ، در سال 1306 هجرى شمسى در شيراز قدم به عرصهء هستى نهاد . پدرش سيد عبد اللّه از عالمان و فقيهان بنام بود .
شرف از شاعران پرشور و فاضلى است كه تحصيلات خود را در ايران و ممالك عربى به پايان رسانيد و با زبان عربى و انگليسى آشنايى يافت .
آن زمان كه من با شرف آشنا شدم جوانى پرشور و پرهيجان بود ، در عين حال روح بدبينى و يأس بر روحش سايه افكنده بود و از آنچه آموخته بود ، پشيمان . خود در اينباره مىگويد :
« بيهوده عمر را به خواندن و نوشتن صرف كرده و مىكنم ، از آنچه نمىدانم پريشان و از آنچه مىدانم پشيمان ؛ استنشاق در جو وجود را به سختى تحمل مىكنم . در اين فراموشى ناتمامى كه آن را زندگى مىگويند ، بيهوده در جستجوى غفلت و آرامشم ، افسانهء زندگى من بيشتر از اين نيست و بىشك همين هم ملالانگيز است . »
استاد شرف در نظم و نثر توانا ، و از مهارت كافى برخوردار است و قريحت روشنش او را در نظم و نثر رهنمون مىباشد . از آثار او است : تحقيق دربارهء زندگى ادبى و فلسفى ابو العلاء معرى ؛ بيزار ( نوول ) ؛ تحقيق راجع به فلسفهء اگزيستانسياليسم ؛ ترجمه منتخباتى از آثار نويسندگان اروپايى ؛ وسوسه ( مجموعه داستان ) ؛ ترجمهء چند اثر از ژان پل سارتر ؛ پرستو ( نوول ) ؛ و چند اثر ديگر .
اسير و آزاد
من و انديشهء آزادى و عشق يارى * دفتر شعرى و جامى و نواى تارى