شايان ( 1372 - 1299 )
اسد اللّه شهريارى ، متخلص به شايان ، در سال 1299 هجرى شمسى در كرمانشاه ( باختران ) قدم به عرصهء هستى نهاد . در كودكى به اتفاق خانواده خود به مشهد كوچيد و در اين شهر تحصيلات ابتدايى و متوسطه را به پايان رسانيد . آنگاه به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و به شغل آموزگارى به خدمت پرداخت و در روزنامههاى مشهد و تهران ، آثار و اشعار خود را بهچاپرسانيد .
شهريارى ازآنپس به تهران رهسپار گرديد و در دانشكدهء حقوق به تحصيل پرداخت و بيش از يك سال در آن دانشكده نتوانست به تحصيل ادامه دهد و پس از چندى به دانشكدهء ادبيات راه يافت و تحصيلات خود را در آن دانشكده به پايان رسانيد و در دبيرستانها بهعنوان دبير ادبيات به تدريس پرداخت .
شهريارى در آن هنگام كه با مطبوعات همكارى نزديك داشت ، بيشتر آثار خود را با امضاهاى مستعار : شبكور ، يارو ، آقا معلم ، معلم الأطفال ، اسد ، سرخلوتيان ، قناس الشّعرا و غيره ، انتشار داد و چندين سال با راديو ايران همكارى داشت و مطالب و برنامهء فكاهى صبح جمعه را مىنوشت . از آثار اوست : راهنماى زبان فارسى ، كنت مونت كريستوى ، در راه پيروزى ، نغمههاى صحرا ، تصحيح ديوان عرفى ، تمبرشناسى ، و چند اثر ديگر .
سرانجام وى در ارديبهشتماه 1372 چشم از جهان فروبست .
آرمان
افسردهدل ز درسم و پژمرده از كتاب * كان نيست جز فسانه و اين نيست جز سراب
بارى ز درس و بحث ، مرا نيست حاصلى * از آنكه سخت ، طاير عمرم كند شتاب