سيّاره ( 1286 )
بانو نور ارفع معينى ، متخلص به سياره ، فرزند سيد نصر اللّه معينى ارفع الملك ، در سال 1286 هجرى شمسى در شهر لنگرود قدم به عرصهء حيات گذاشت و تحصيلات خود را در زادگاهش به انجام رسانيد .
بانو نور ارفع از اوان جوانى عشق و علاقهاى زايدالوصف به شعر و ادبيات داشت و در سايهء تربيت و تشويق پدرش به سرودن شعر پرداخت و در غزلسرايى مهارت يافت و اشعارش داراى سوز و گدازهاى عارفانه و حاوى نكات دلكش مىباشد .
اشعار زير چند نمونه از نظم اوست :
هرچه بادا باد
اگر روزى دل غمديدهام را شاد مىكردى * هزاران صيد دام افكنده را آزاد مىكردى
فراقت كرد ويران عاقبت بنيان عمرم را * چه مىشد كز وصالت اى صنم آباد مىكردى
همانطورى كه من يكلحظه ننمودم فراموشت * چه مىشد گر تو نيز از لطف ما را شاد مىكردى
اگر مىگفتمت روزى به من بوسى عنايت كن * پى انكار ، راه معذرت ايجاد مىكردى
به هرجا حرفى از عشق و جنون مىرفت ، بىپروا * ز راه طعن و دق بر ما دو صد ايراد مىكردى