سهى ( 1313 )
ذبيح اللّه صاحبكارى ، كه به صاحبكار شهرت يافته و تخلص سهى را در شعر برگزيده است ، در سال 1313 هجرى شمسى در روستاى دولتآباد ( سى كيلومترى شرق تربت حيدريه ) ديده به جهان گشود .
صاحبكار دروس ابتدايى را در همان زادگاهش فراگرفت ، ازآنپس به تربت حيدريه رفت و به تحصيل علوم دينيه در حوزهء علميه آن شهر پرداخت و پس از مهاجرت به مشهد در مدرسهء نواب به تحصيل ادامه داد و از محضر افاضل آن شهر كسب دانش كرد .
صاحبكار در سال 1342 شمسى به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و در مشهد به تدريس در آموزشگاههاى آن سامان پرداخت و هماكنون نيز به شغل معلمى اشتغال دارد .
سهى در مورد محيط خانوادگى و انگيزه شعر و شاعرى خود اينگونه مىنويسد :
« اجداد مادرى من تا سه نسل عالم آن محل بوده و به دانش و تقوى شهرت داشتند ، پدرم مردى متدين و پرهيزكار بود ، خوشذوق و داراى طبع شعر بود و از حافظهاى قوى و نيرومند برخوردار بود ، اما از قريحه شاعرى خود كمتر استفاده مىكرد ، به شاهنامهء فردوسى و مثنوى مولانا جلال الدّين علاقه و دلبستگى زيادى داشت و اين دو كتاب مونس او بود ، من هم از كودكى شعر مىسرودم . »
سهى در مشهد با انجمنهاى ادبى تماس برقرار كرد و در جلسات آن شركت جست و با اساتيد شعر و ادب مصاحبت كرد و به تدريج شعرش شكوفايى يافت و مورد توجه قرار گرفت و در سال 1343 مجموعهاى از منتخب مراثىاش طبع و نشر گرديد .
اينك نمونههايى از شعر او :