تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 1802

مساهمون:

ص١٨٠٢

سليمى ( 1350 - 1279 )

على اكبر سليمى ، فرزند على اصغر ( مشير دربار ) ، نواده ميرزا سليم تهرانى ، شاعر قرن يازدهم هجرى ، در سال 1279 هجرى شمسى در تهران ديده به جهان گشود و در دو رشتهء ادبيات و اقتصاد تحصيلات خود را به پايان رسانيد و با زبانهاى عربى و فرانسه و انگليسى آشنايى پيدا كرد . سليمى از سال 1299 شمسى وارد امور فرهنگى و مطبوعاتى گرديد و امتياز روزنامهء اطلاعات را تحصيل كرد و به نشر آن پرداخت و در سال 1304 شمسى آن را به عباس مسعودى واگذار كرد . ازآن‌پس ، خود بنگاه مربى را تأسيس و به تأليف و ترجمه و طبع و نشر كتاب پرداخت كه از آن جمله است : كليات مصور عشقى ؛ راهنماى فرهنگ و اصلاح تعليمات عمومى ؛ 89 جلد كتاب ادبى و اجتماعى به نام گلهاى رنگارنگ ؛ و هفته‌نامهء مربى . سليمى گذشته از آن خدمات ، چندى نيز سردبير روزنامهء اتحاد و بعد از دو سال مدير روزنامه شفق سرخ و چهار سال مدير مجلهء آموزش و پرورش و سه سال مدير بنگاه داستان نوين و هشت سال مدير چاپخانهء بانك ملى بود و در سال 1325 شمسى به وزارت فرهنگ بازگشت و به خدمات فرهنگى اشتغال ورزيد و چندى نيز دبير سازمان فرهنگى يونسكو در تهران بود و هم مديريت مجلهء يونسكو را به‌عهده داشت و به پاس خدمات فرهنگى به دريافت سه قطعه نشان علمى نايل آمد . سليمى از نويسندگان توانا و شاعران خوش‌قريحتى است كه مدت سى سال در راه خدمت به فرهنگ و مطبوعات گام برداشته و از اين رهگذر خدمات شايانى انجام داده است و در مهر ماه 1330 شمسى منتخبى از اشعارش به نام « مهر جاويد » انتشار يافت .