سعيد ( 1326 )
محمد سعيد اعتمادى ، كه در شعر سعيد تخلص مىكند ، فرزند محمد ، در سال 1326 هجرى شمسى در شهرستان سنقر قدم به عرصه هستى نهاد و تحصيلات دبستانى و دبيرستانى را در همان شهر بهپاى برد .
اعتمادى براى ادامهء تحصيل راهى تهران شد و در رشتهء علوم اجتماعى به تحصيل پرداخت و در سال 1349 فارغ التحصيل شد و به دريافت ليسانس توفيق يافت ، آنگاه به استخدام وزارت كشور درآمد و در استاندارى باختران به خدمت مشغول شد .
سعيد كار شعر و شاعرى را از دوران نوجوانى آغاز كرد ، ابتدا در مدايح و مراثى ائمهء اطهار عليهم السلام شعر سرود ، ازآنپس به غزلسرايى پرداخت و در انواع شعر نيز طبعآزمايى كرد و براثر مطالعهء دواوين شعر بزرگان و اساتيد متقدم چون مولانا جلال الدّين بلخى و حافظ و سعدى و ناصر خسرو كسب مايه نمود و موجب شكوفايى ذوق و قريحت شعرى او گرديد .
سعيد از ميان شعراى معاصر از شعر پروين اعتصامى و فريدون توللى و سيمين بهبهانى و هوشنگ ابتهاج و فريدون مشيرى لذت مىبرد و در ضمن گاهى به سبك نيمايى شعر مىسرايد .
كوه
اى سوده سر بر نيلگونى آسمان كوه * افراخته مشت گران بر كهكشان كوه
پيرى ولى بر رخ به هنگام بهاران * افتد خط سبزت چو رخسار جوان كوه
سنگين دلت هرگز نخواند آنكه بيند * جارى به رويت چشمهء آب روان كوه