سروى ( 1304 )
قاسم سروىها ، متخلص به سرورى ، فرزند حاجى على ، در سال 1304 هجرى شمسى در مشهد مقدس چشم به جهان هستى گشود ، پس از پايان تحصيلات ابتدايى در سال 1318 به كمك پدر شتافت و يار و مددكارش در كسب و معيشت شد . در خلال تلاش معاش ، به كلاس شبانه راه يافت و در سال 1331 موفق شد سيكل اول دورهء متوسطه را به انجام رساند . آنگاه به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به تدريس در مدارس زادگاه خود اشتغال ورزيد و در سال 1344 ديپلم ادبى را گرفت . ازآنپس به دانشكدهء الهيات مشهد راه يافت و در سال 1348 به دريافت ليسانس توفيق يافت و در دبيرستانهاى شهر خود به تدريس پرداخت .
سروىها پس از پيروزى انقلاب در سال 1360 به سمت مديركل ادارهء ارشاد اسلامى خراسان منصوب شد و سرانجام در سال 1362 بازنشسته گرديد و در سال 1363 به سمت معاونت ادارى و مالى دانشگاه اسلامى رضوى بار ديگر مشغول به كار شد و تا سال 1366 در اين سمت بود و مستعفى گرديد .
سروى در سال 1367 نخستين مجموعه شعرش را به نام " سروستان " طبع و نشر كرد و اينك مشغول جمعآورى جلد دوم سروستان مىباشد و بيشتر اشعارش در مدح و مرثيهء ائمهء اطهار عليهم السلام است و در دوران جنگ نيز دربارهء جنگ و رزمندگان اشعارى سرود .
جانمايه اميد
در پيكر مقدّس دين ، جانى اى شهيد * در بزم عشق محرم جانانى اى شهيد
در يارى حقيقت و در اعتلاى دين * عمّار جاننثارى و سلمانى اى شهيد