سرمد ( 1339 - 1286 )
سيد صادق سرمد ، فرزند سيد محمد على ، در سال 1286 هجرى شمسى در تهران قدم به عرصهء هستى نهاد ؛ پس از انجام تحصيلات ابتدايى و متوسطه ، در رشتهء حقوق به تحصيل پرداخت و به دريافت ليسانس توفيق يافت .
سرمد از سال 1309 شمسى به كار وكالت دادگسترى پرداخت و از اعضاى هيئتمديرهء كانون وكلا گرديد و سالها سمت مشاور حقوقى و وكيل امور قضايى دربار سلطنتى و آستان قدس رضوى را بهعهده داشت .
سرمد بعد از شهريور 1320 امتياز روزنامهء صداى ايران را گرفت و وارد مبارزات سياسى گرديد و در مهر ماه 1322 پس از جنگ جهانى دوم ، بنا به دعوت دولت انگلستان به اتفاق چند تن از روزنامهنگاران به آن كشور عزيمت كرد و از آنجا به فرانسه رهسپار شد و در اسفندماه 1328 جزو ملتزمين شاه به عنوان ملكالشعراى دربار به پاكستان رفت و قصايد و قطعاتى به يادگار اين سفر سرود و سرانجام در تيرماه سال 1339 به علت ابتلاى به بيمارى سرطان درگذشت و در ابن بابويه تهران مدفون گرديد .
سرمد از دوران كودكى به نظم شعر پرداخت و چون قريحهء خدادادى در سرودن شعر داشت بهسرعت رشد كرد و در انواع شعر طبعآزمايى نمود و توانايى خود را نشان داد ، مخصوصا در نظم قصايد مهارت كامل يافت .
حكومت قلم
قلم وثيقهء آزادى است و ضامن امن * بهشرط آنكه نگارنده فتنهگر نبود
قلم مروّج علم است و پاسدار هنر * بهشرط آنكه در انگشت بىهنر نبود