ستوده ( 1305 )
سيد ابراهيم ستوده ، ملقب به زين العابدين ، در سال 1305 هجرى شمسى در روستاى كچكچرمك واقع در ششكيلومترى باينجوب كردستان چشم به جهان گشود .
پدرش سيد احمد فرزند سيد سعد الدّين ( امين السادات ) از سلسلهء سادات حسينى كردستان است و آية اللّه مردوخ كردستانى ريشه آنها را از سادات سبزوار خراسان مىداند و علت اينكه به كردستان رفتهاند ، اين است كه جد اعلايش سيد شيخ احمد باينجوبى در سال 909 هجرى قمرى به اين روستا عزيمت مىكند و آن را مىپسندد و خريدارى مىكند و در همين روستا متوطن مىشود .
ستوده در سال 1313 به اتفاق خانواده به سنندج عزيمت كرد تا بتواند به تحصيل علم پردازد و در آغاز در مكتب حاج ملا محمد شريف فقيه ، و آنگاه در مدارس مختلف به تحصيل علوم متداول پرداخت و در سال 1328 از استاد علامه ملا محمود مفتى اجازه افتاء و تدريس دريافت داشت و در ضمن خط را از محضر سعد الدّين شهابى ( سعد الشريعة ) آموخت و بعدها از اسلوب استادان خط ، چون عماد الكتاب سيفى و امير الكتاب عبد الحميد كردستانى پيروى كرد .
ستوده در سال 1329 به دانشكدهء الهيات راه يافت و به تحصيل اشتغال ورزيد و از محضر استادانى چون بديع الزمان فروزانفر و جلال الدّين همايى و ديگر استادان كسب دانش كرد و فارغ التحصيل گرديد و در سال 1332 به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و به كرمانشاه مأموريت يافت و در دبيرستانها به تدريس پرداخت و مدتى نيز در سنندج انجاموظيفه نمود . ازآنپس به تهران انتقال يافت و به تدريس در دبيرستانها و دانشكدهء علوم قضايى و خدمات ادارى اشتغال ورزيد و در پستهاى مختلف اجرايى و