ستاره ( 1350 )
ستاره كاظميان حدّادپور ، فرزند ابو القاسم ، در دهم مردادماه 1350 در شهرستان لنگرود پا به عرصهء حيات گذاشت ، تحصيلات ابتدايى را در دبستان مژگان ( بنت الهدى صدر ) و دورهء متوسطه را در مدرسهء كوثر و دبيرستان شهيد مفتح به انجام رسانيد .
كاظميان حدادپور كه در شعر با نام خود تخلص مىكند ، از دوران كودكى علاقه و دلبستگى زيادى به شعر و نويسندگى داشت . سيزدهساله بود كه نخستينبار به سرودن شعر پرداخت و در سال 1368 براثر راهنمايى و ارشاد رحمت موسوى ، شاعر گرانمايهء گيلانى ، به انجمن ادبى حافظ راه يافت و شعر خود را نزد استادان شعر و ادب عرضه داشت و مورد نقد و بررسى قرار گرفت و به تدريج شعرش شكوفايى يافت .
ستاره ، علاوه بر سرودن شعر به داستاننويسى و قصهپردازى نيز علاقه دارد و تاكنون بيش از سى داستان نوشته ، امّا توفيق چاپ آن را نيافته است . ديوان اشعارش متجاوز از سههزار بيت مىباشد . وى از انواع شعر فقط طبعش به غزلسرايى مايل است و از همشهرى خود محمد بندرى شاعر ارجمند كه همواره مشوق او بوده است قدردانى مىكند .
اينك نمونههايى چند از شعر او :
وفاى به عهد
برخيز تا به عهد خود اينك وفا كنيم * با هم يكى شويم و دل از غم جدا كنيم
چون غنچههاى تازهشكفته به عابران * لبهاى خود به حالت لبخند وا كنيم
دانى ؟ ميان اين دل ما ، غم نهان شده * بشتاب تا كه درد خود اينك دوا كنيم
چون كفتران بالگشاييم سوى هم * دل را ز قيد غصّه و غمها رها كنيم