سپيده ( 1339 )
سپيده سامانى ، در سال 1339 هجرى شمسى در تهران از مادر زاد . پدرش خليل سامانى ( موج ) و مادرش خانم رباب تمدن هر دو از شاعران بنام و تواناى معاصرند و در نشر شعر و ادب نقش مؤثرى داشتهاند و انجمن ادبى صائب و نشريهء آن از يادگارهاى خليل سامانى بود ، خدايش رحمت كناد .
سپيده تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در تهران به پايان رسانيد ، آنگاه در رشتهء زبان و ادبيات فارسى به تحصيل پرداخت و در مقطع كارشناسى فارغ التحصيل گرديد .
سپيده در خانوادهاى پرورش يافت كه از همان كودكى گوشش با نغمهء شعر و آهنگ سرود آشنا گرديد ، سيزدهساله بود كه به سرودن شعر پرداخت و با اينكه در سرايش انواع شعر طبعآزمايى كرد ، ولى گرايشش بيشتر به سرودن غزل است و از سال 1358 تا 1362 علاوه بر غزل تعدادى چهارپاره و شعرهاى آزاد نيز سروده است .
سپيده با آنكه در آغاز شاعرى است ، اما شعرش از پختگى و لطف كلام بهره دارد و نمودار آيندهء درخشان اوست ، بخصوص در غزلهاى چند سال اخير توجه خاص او به آفرينش فضاى جديد و استفاده از واژهها و تركيبات نو بوده است .
سپيده در سال 1363 يادنامهاى براى خليل سامانى ( پدر ) منتشر كرد و نيز كتاب شبيخون ، مجموعهء شعر خانم رباب تمدن ( مادر ) را بهچاپرسانيد .
ايثار
در حيرتم از آنهمه ايثار كردنش * با من چنين به حوصله رفتار كردنش
مبهوت كرده است ز شوق شعف مرا * بوسيدنش ، نوازش بسيار كردنش