سپيده ( 1371 - 1315 )
خانم سپيده كاشانى ، فرزند حسين ، در سال 1315 هجرى شمسى در شهر كاشان در خانوادهاى كه به مبانى اسلامى و مذهبى سخت پايبند بودند ، ديده به جهان گشود .
تحصيلات ابتدايى را در دبستان هفده دى و متوسطه را در دبيرستان شاهدخت همان شهر به انجام رسانيد ، در شانزدهسالگى به تهران مهاجرت كرد .
خانم سپيده مىگويد : « خانوادهء من يعنى پدر و مادرم به مطالعهء كتاب و خواندن ديوانهاى شعر استادان متقدم و متأخر علاقه و عشقى وافر داشتند ، طبيعى است كه من نيز از همان كودكى با شعر خصوصا با اشعار حافظ و سعدى و مولانا آشنا شدم و اشعار حافظ بيش از همه مرا تحت تأثير قرار داد و هربار در بحر تفكر در آثار حافظ غرق مىشوم صدفى يا گوهرى تازه به دست مىآورم ، بايد بگويم كه شعر و ادبيات نيمى از زندگى من شده كه در تنهايى پناهگاه من است . »
سپيده كاشانى در سال 1352 نخستين مجموعهء اشعار خود را به نام " پروانههاى شب " به چاپ رسانيد و پس از پيروزى انقلاب فعاليتهاى ادبى خود را وسعت بخشيد و با مطبوعات و راديو و تلويزيون همكارى نزديك داشت و سرودهاى انقلابى زيادى فراهم ساخت ، بخصوص در سالهاى جنگ تحميلى عراق و ايران كه مرتب از راديو و تلويزيون پخش مىشد . وى مدت ده سال ، از سال 1360 ، عضو رسمى شعر و ادب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى در تالار وحدت بود و بيش از يك سال هم در سمت عضو شوراى عالى شعر و ادب تلويزيون انجاموظيفه كرد .
خانم سپيده كاشانى شاعرى خوشقريحه و نيكوپرداز و شعرش از لطافت و ظرافت خاصى برخوردار است و به سبك كلاسيك و نو هر دو شعر مىسرود ، خود مىگويد : « اگر