سالم ( 1300 )
عيسى قلى شيرانى ، كه در شعر سالم تخلص مىكند ، فرزند نوروز ، در سال 1300 هجرى شمسى در محلهء بيدآباد اصفهان قدم به عرصهء هستى نهاد ، تحصيلات خود را در مكاتب قديم فراگرفت و از استادان شعر و ادب كسب دانش كرد .
سالم از دهسالگى به سرودن شعر پرداخت و به تدريج با شركت در انجمنهاى ادبى كمال و سعدى و بيدل به شعرش رونق بخشيد ، بخصوص از راهنماييهاى محمد حسين صغير اصفهانى و شاعر ارجمند جعفر نوا بهرهمند گرديد و به شكوفايى شعرش انجاميد .
سالم در سرودن انواع شعر طبعآزمايى كرد ، اما به سرودن غزل و ساختن تضمين بيشتر كوشيد و در شعر به جنبههاى اخلاقى و عرفانى و مذهبى توجه كرد . نمونههاى زير از شعر اوست :
در انجمن رندان
از شوق شدم عمرى ، ميخانه به ميخانه * بس توبه كه بشكستم ، پيمانه به پيمانه
دل را چو دهم پندى ، نپذيرد و مىگويد * گرديده نصيحت گو ، ديوانه به ديوانه
در خانهء مسكينان ، از جور غنى ياران * جز آه نمىباشد ، كاشانه به كاشانه
بس روز و شب از مردم بيدادگرى ديدم * چون جغد گريزانم ، ويرانه به ويرانه
در صومعه و مسجد ، جز اهل ريا نبود * خواهم كه روم چندى ، بتخانه به بتخانه
در انجمن رندان ، ديدم به برِ شمعى * جان باختن آموزد ، پروانه به پروانه
آزار و جفا « سالم » بس ديدهام از خويشان * آنگونه كه نپسندد ، بيگانه به بيگانه