زهره ( 1301 )
بانو منصوره اتابكى ، در سال 1301 هجرى شمسى در تهران پا به عرصهء هستى نهاد ، علوم ابتدايى و متوسطه را در همان شهر به پايان رسانيد .
منصوره اتابكى كه در شعر زهره تخلص مىكند ، در چهاردهسالگى به نظم شعر پرداخت و از راه مطالعهء دواوين شعر و آثار اساتيد شعر و ادب بهرهها گرفت و رموز شعر را از اين رهگذر آموخت و چون به موسيقى علاقه داشت چندى به تعليم سهتار نزد استاد عبادى پرداخت و در سال 1321 زندگى زناشويى را آغاز كرد و در بانك ملى ايران مشغول كار شد و در سال 1330 مجلهاى به نام " زهره " منتشر كرد كه بيش از دو شماره از آن نشر نگرديد .
زهره شاعرى هنرمند و خوشذوق است كه گوشهگيرى و انزوا را دوست دارد و از غوغاى اجتماع خود را بر كنار كرده و اوقات خود را به مطالعه مىگذراند و در ميان شعراى ايران به مولانا جلال الدّين مولوى ارادت دارد و از آثار او لذت مىبرد .
آرزوى من
خوش آن دمى كه تو اندر كنار من باشى * چو شمع روشنى شام تار من باشى
ز هستى دوجهان چشم پوشم ار روزى * ز غير چشم بپوشى و يار من باشى
سرم به شاهى عالم فرو نمىآيد * ز لطف گر تو خداوندگار من باشى
به بىقرارى زلفت قسم قرار نبود * كه بىخبر ز دل بىقرار من باشى
هزار دام نهادم به رهگذار اميد * كه تا تو آهوى وحشى شكار من باشى