زنگنه ( 1358 - 1316 )
عزت اللّه زنگنه به سال 1316 هجرى شمسى در كرمانشاه قدم به عرصهء هستى نهاد و در خردادماه 1358 چشم از جهان فروبست و در زادگاه خود مدفون گرديد .
زنگنه دورهء تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در شهر خود به پايان رسانيد ، آنگاه به تهران رهسپار شد و در رشتهء ادبيات فارسى از دانشگاه فارغ التحصيل گرديد و به دريافت درجهء ليسانس نايل آمد و پس از چند سال تدريس در دبيرستانها به فرهنگ و هنر منتقل شد و با راديو تلويزيون همكارى خود را آغاز كرد و براى مجلهء تماشا مطلب مىنوشت و همكار محمد نوعى در آن مجله بود .
زنگنه در بيستسالگى نخستين شعرش در مجلهء پيام نوين چاپ گرديد و از اين زمان با مطبوعات همكارى مىكرد ، قصّه مىنوشت و شعر مىسرود ، در خردادماه 1347 برندهء جايزهء اول مسابقات هنرى دانشگاه تهران شد .
مجموعههاى شعرى كه از زنگنه بهچاپرسيد ، به شرح زير است : 1 - دلگير ، 2 - بعثت در بعد پنجم ، 3 - تلاوت در آستانهء باران ، 4 - فر امير وداع ، 5 - گلشن يادبودها ، 6 - آخ اگه بهار به ياد ، 7 - چيزهاى زمستانى ، 8 - پشت دروازههاى خورشيد . همچنين چند قصه و داستان به نامهاى : پابهپاى سكوت ، مسافر ، سنفونى مرگ ، غروب در پاييز ، از او چاپ و منتشر شده است . « 1 »
هامش
( 1 ) - يد اللّه عاطفى شاعر نامور و محقق تلاشگر دربارهء اشعار زنگنه نقدى نوشته و معتقد است بعضى مضامين شعر او حتى با لفظ از ديگران اخذ شده است .