رياحى ( 1302 )
دكتر محمد امين رياحى ، فرزند ميرزا بزرگ خان ، در سال 1302 هجرى شمسى در شهرستان خوى ، در ميان خانوادهاى اصيل از مادر زاد ؛ تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود بهپاى برد ، ازآنپس راهى تهران شد و در دانشكدهء ادبيات دانشگاه تهران به تحصيل پرداخت و به دريافت ليسانس توفيق يافت و رشتهء دكترى ادبيات و زبان فارسى را پى گرفت و به درجهء دكترى دستيافت .
دكتر رياحى پس از فراغت از تحصيل به تدريس ادبيات پرداخت ، ابتدا به چند شهرستان مأموريت يافت و در هريك از آن شهرها چندى انجاموظيفه كرد و آنگاه در سمتهاى عضويت هيئت مؤلفان لغتنامه دهخدا ، مدير كلى وزارت فرهنگ سابق ، رايزنى فرهنگى ايران در كشور تركيه ، استادى دانشگاه آنكارا ، دبير كلى هيئت امناى كتابخانههاى عمومى كشور ، استادى دانشگاه تهران ، نيابت رياست فرهنگستان ادب و هنر ايران ، رياست دانشكدهء هنرهاى دراماتيك ، رياست بنياد شاهنامهء فردوسى ، و مدت كوتاهى نيز وزير آموزش و پرورش بود و در هريك از مشاغل شايستگى و كفايت خود را در ادارهء امور به منصهء ظهور رسانيد . از فعاليتهاى مطبوعاتى او سردبيرى هفتهنامهء مهرگان و مديريت مجلهء كيهان فرهنگى و آموزش و پرورش و سيمرغ را بايد نام برد .
دكتر رياحى سراسر عمر خود را به تحقيق در زبان و ادبيات فارسى گذرانيده و علاوه بر مقالات بسيارى كه طى پنجاه سال در مجلات علمى ايران و خارج به قلم او انتشار يافته ، كتابهاى زير از تأليفات چاپشدهء اوست : 1 - داستانى به نام كتاب درسى ، 2 - گلگشت در شعر و انديشه حافظ ، 3 - كسايى مروزى ( زندگى و انديشه و شعر او ) ، 4 - سفارتنامههاى ايران ( تاريخ روابط سياسى ايران و عثمانى ) ، 5 - زبان و ادب فارسى در