رفيع ( 1313 )
عبد الرفيع حقيقت ، فرزند كريم رفيعزاده حقيقت ، فرزند عبد الرفيع واعظ معروف ، در سال 1313 هجرى شمسى در سمنان از مادر زاد . ششماهه بود كه پدر خود را از دست داد و سرپرستى او را عمويش حاج محمد قاسم حقيقت و همسرش كه خالهء او نيز بود ، عهدهدار گرديدند .
رفيع تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش بهپاى برد و در ضمن از محضر آية اللّه شيخ محمد صالح علامهء حايرى مازندرانى مقيم سمنان كسب فيض كرد و در سال 1335 به استخدام دولت درآمد و به تدريس پرداخت و در سال 1341 به تهران منتقل شد و در شهر رى و تهران مشاغل متعددى يافت تا در سال 1355 بازنشسته گرديد و در عين حال در بالا بردن سطح دانش خود از پاى ننشست و دورههاى تخصصى تاريخ را ضمن خدمات ادارى در دانشگاه ادبيات و علوم انسانى و رشتهء مديريت ادارى در مدرسهء عالى بازرگانى گذرانيد .
رفيع از سال 1336 فعاليتهاى مطبوعاتى خود را آغاز كرد و با نوشتن مقالات تحقيقى در مجلههاى ارمغان ، مهر ، وحيد ، يغما ، گوهر ، تهران اكونوميست ، آينده ، دانشمند ، هلال ( چاپ پاكستان ) فعاليت چشمگيرى از خود نشان داد و چندى نيز عضو گروه تاريخ راديو تلويزيون ملى ايران بوده است . در حال حاضر عضو هيئتمديره و مدير عامل مؤلفان و مترجمان ايران و مدير انتشارات آفتاب حقيقت و دبير مركز پژوهش و نشر آزادانديشان ايران است .
رفيع يكى از نويسندگان محقق و پركار و تلاشگر است و آثار باارزشى از خود بهجا گذاشته و كتابهاى مطبوع او به شرح زير است : تاريخ سمنان ، تاريخ قومس ، تاريخ