دانش ( 1347 - 1281 )
محمد بزرگنيا ، كه در شعر دانش تخلص مىكرد ، فرزند حاج عبد الحسين تهرانى ، به سال 1320 هجرى قمرى در مشهد چشم به جهان گشود . پس از طى تحصيلات مقدماتى به فرا گرفتن علوم ادبيه پرداخت و از محضر اساتيدى چون اديب نيشابورى و شيخ محمد حسن شيرازى كسب فيض كرد و بر اندوختههاى ادبى خود افزود .
نياكان دانش همه از بازرگانان بوده و در كسب و تجارت به فعاليت پرداختهاند .
ازاينرو ، شاعر نيز پيشهء پدر را دنبال كرد و به بازرگانى و تجارت پرداخت و چندى نيز به سمت رياست اتاق بازرگانى و انجمن شهر برگزيده شد .
دانش در دورهء چهارم مجلس شوراى ملى از طرف اهالى خراسان به سمت نمايندگى انتخاب گرديد و چندى نيز رياست انجمن ادبى خراسان را به عهده داشت و محفل ادبى آن سامان را رونق بخشيد و به تشويق شاعران پرداخت . آنگاه به تهران آمد و سكونت اختيار كرد .
دانش با اينكه در رشتهء تجارت به فعاليت پرداخت و ظاهرا كسانى كه با امور مادى خريدوفروش سرگرم و مشغولند كمتر داراى ظرافت طبع و ذوق خوب شاعرانه بودهاند ، اما بايد گفت دانش از اين قانون مستثناست . او شاعرى توانا و داراى لطف كلام و ذوق سرشار ، و در ايجاد و خلق مضامين نيكو و بكر از توانايى كامل برخوردار بود ، مخصوصا در سرودن قصيده به سبك اساتيد كهن مهارت داشت . سرانجام در سال 1347 شمسى چشم از جهان فروبست .
از نظم اوست :