دانش ( 1326 - 1250 )
تقى دانش ، كه با دو لقب ضياء لشكر و مستشار اعظم مشهور بود ، فرزند ميرزا حسين تفرشى ، معروف به بلور « 1 » به سال 1288 هجرى قمرى در تفرش از مادر زاد و علوم ادبيت و عربيت را نيك فراگرفت .
ازآنپس به دبيرى ميرزا يوسف خان مستوفى الممالك صدراعظم منصوب شد ، آنگاه سالها در همين سمت در دستگاه ظل السّلطان و ناصر الملك و ميرزا على اصغر خان امين السّلطان اتابك به خدمت اشتغال ورزيد . در سال 1315 قمرى تذكره صدراعظمى را در شرح شعراى معاصر اتابك نگاشت و در سال 1327 قمرى به شيراز رفت و چندى رياست عدليه ( دادگسترى ) و دفتر ايالتى ( استاندارى ) آن شهر را به عهده داشت و در سال 1319 قمرى فكاهيات خود را به نام حكيم سورى به چاپ رسانيد . سرانجام در اسفند ماه 1326 شمسى بدرود حيات گفت .
دانش كه از اساتيد شعر و ادب به شمار مىرفت ، شاعرى را از همان اوان كودكى شروع كرد و يازدهساله بود كه قصيدهاى در هفتاد بيت به رشتهء نظم كشيد كه سبب شهرت او گرديد و اين دو بيت از آن چكامه است :
مهندسِ فلكى گوييا يكى پرگار * گرفته گرد جهان خط كشيده دايرهوار
كنايه زان كه هرآنكس درون دايره است * مدام بايد سرگشته چون خط پرگار
دانش در نوشتن اقسام خط توانا بود و نمونههايى كه از خط او مانده است ، نشانه استادى او در نوشتن خط مىباشد . تأليفات وى به شرح زير است : 1 - تذكره نون و القلم
هامش
( 1 ) - لقب بلور را ناصر الدّين شاه به مناسبت سيهچردگى وى به او داد و بعد به همين لقب معروف شد .