خضرايى ( 1321 )
اورنگ خضرايى ، در سال 1321 هجرى شمسى در صغاد ، از توابع آباده ، از مادر زاد .
پدرش حاج ميرزا حبيب اللّه ، مكتبديده و كتابخوان بود و گهگاه شعر مىسرود و خط شكسته و نستعليق را خوش مىنوشت و گاهى هم نقاشى مىكرد ، در حالى كه پيشهاش تجارت بود .
عمويش نيز مردى اديب و شعرشناس بود و مينو تخلص مىكرد و چون بيشتر اشعارش در مراثى حسين بن على و دودمان پيغمبر عليهم السلام بود ورد زبانهاى سوگواران بود و مردم صغاد آنها را در حافظه دارند و هنوز هم در مواقع عزادارى حضرت حسين بن على ( ع ) از آن مراثى استفاده مىكنند .
اورنگ خضرايى دورهء دبستان را در زادگاه خود به انجام رسانيد و دورهء دبيرستان را در آباده گذرانيد ، اما ديپلم خود را از دبيرستان هراتى اصفهان گرفت . در دورهء دبيرستان شوقى به مطالعهء كتابهاى ادبى پيدا كرد و همين امر سبب گرديد كه به شعر روى آورد و به قول خودش آرزو داشت شعرى در سطح " كارون " توللى و " عقاب " دكتر خانلرى بسرايد و در حقيقت بيشتر گرايشش به نوپردازان دههء سى بود .
خضرايى در سالهايى كه در دانشكدهء ادبيات اصفهان به تحصيل اشتغال داشت ، با شاعران و نويسندگانى جوان آشنا شد و قبل از اين آشنايى ، در روزنامهء اصفهان كه به مديريت امير قلى امينى اداره مىشد مقاله مىنوشت ، اما روزنامهنگارى را كنار گذاشت و به شعر پرداخت .
خضرايى از سال 1345 در دبيرستانهاى آباده به تدريس اشتغال دارد و اخيرا نيز در دانشگاه پيام نور ادبيات تدريس مىكند .